تاریخ انتشار:00/1/28 - 10:46
شماره مطلب:1400128
ضيافتي متفاوت درماه مبارك رمضان به قلم حجت الاسلام والمسلمين درودي

دریک میهمانی متفاوت از خالق و مخلوق

دریک میهمانی متفاوت از خالق و مخلوق

تعریف لفظ میهمان:

معنی ضیافت در زبان فارسی عبارت است ازمهمانی، مهمانی باشکوه که ارکان آن تشکیل شده است از میزبان، میهمان، و رابط میان آندو که هر  چه عیار رابط غنی تر و کم نظیرتر باشد از میزان مهرورزی میان آندو خبر می دهد، چرا که نیاز و حاجتی را از طرفین می زداید که نام آن حاحت و تمنا محبت باشد، و لکن سبد و جام درخور این داد و ستد اکسیر اعظم و کبریت احمر لاجرم با واسطه بر جان آدمی فرود می آید که آن واسط عبارت باشد از بدن انسان، زیرا در عالم ناسوتی  این بدن خاکی است که حلقه جانها متحد گردیده و نشاطی به بار می نشاند و لب هایی  از آن خندان و  قلوبی عطوف و رئوف می گردد.

اختصاص میزبانی و میهمانی در مقام انسانی:

آیا به جز انسان فرشتگان و جنیان و سایر مخلوقات حتی گیاهان و حیوانات قابلیت میزبانی یا میهمانی را در خود می توانند وجدان کنند، یا این بایسته را شایسته نیاید زیرا این مقام  منیع متعلق به صاحبان عقلی است که از نعمت ویژه انتخاب و اختیار بر خودار شده اند، چرا که این صاحب عقل برین است که مشرف به مقام قرب الی الله می گردد و با بر پایی ضیافتی از پایه دانی به علو عالی متعالی می گردد، و از هیمن رو است که ماه رمضان از برای مقام انسان در آیات وحی چهره گشوده است و او را مخاطب داشته تا ایشان از میان آب و خاک و آتش به وطن ملکوتی موفور السرور خود توجه و تذکری بنماید.

چگونگی میزبانی مخلوق ازخالق:

خداوند عقل و داد خداوند محبت و نشاط خداوند خوبی و حیات، در زبان پارسی و هم چنین همه توصیفات حضرت بی نهایت با اضافه تشریفیه به داد فقر مخلوق آید و مضاف الیه مشاهده گردد، برای نمونه نامی از کتاب وحی الهی(بیت الله،یدالله،روح الله، عبد الله، جنت الله و.....) و هم چنین در ادامه ضیافت الله در ماه جود و جبروت، بر آن پایه استوار است که مضاف به مضاف الیه از بر قاعده "انتم الفقرا الی الله و الله هو الغنی الحمید" جلوه و جلالی می نماید که احتمال  می رود حمید از برای آن است که فقر فقیر بدون نسبت به غنی نیست قابل توصیف، تا چه رسد که نماید او را میمهان سفره فقر و فاقه خویش، چگونه انسان نادان و ندار می خواهد از میزبانی علیم و قدیر بر آید، جواب این در ادعیه بویژه ربنا ها و اللهم های ماه معزز رمضان هویدا است که اگر برهنه ایی را پوشش و گرسنه ایی را طعام و یا غم زده ایی را نشاط و اسیر را رهایی بخشیدی کانه خداوند جان و دل ر ا میزبان گشته ایی چرا که آه فقیر و اسیر در میزبانی انسان کریم هست میوه و طعام خداوند عزیز

چگونگی میزبانی خالق از مخلوق:

بنا بر قاعده یا دائم الفضل علی البریه عقل آزاد آدمی معترف است که از مقام دوام بالذات برخودار نبوده و نیست تا شود میزبان  قدیم عزیز، و لکن انسان در چه صورتی سیرتش لایق و قابل میهمانی خداوند منان خداوند جانان می گردد، آنزمان که با مراجعه به سرزمین مالانهایت حضرت دادار ودود به واسطه شکر در راه مانده غریب یا که شادمانی اهل قبور سرور و پوشاندن شده عریان و عور و نصرت مسلمانان در استبداد و خون می شود میهمان اهل الکبریا و العظمه،  حال اگر سوال مقدری پدید آید که چرا فقره فقره­ی دعاهای سحر و افطار صائم ماه مبارک رمضان با فعل جمع و جماعت نموده ظهور، باید چنین سرود که خداوند نور نور کند جان ایثارگرغیور و مرهم پر و بال شگستگان مظلوم مستور  به  نزول فرشتگان منصور و مشعفوف

  در چرایی یک میهمانی به ناخوردن و نیاشامیدن:

تفاوت میزبانی خداوند ودود با انسان محدود و مقهور، در این باشد که یکی با میزبانی خود میمهان را از مثلث و ثلاثه بودن به حذف واسطه و فاصله مشرف نماید نا محرم زدایی بدارد، و آن دیگری با میزبانی خود میهانان را در اضلاع ثلاثه مستحکم و منفعل گرداند، چرا که میهمان در بر سفره آدمی چون بخواهد احترام میزبان بدارد لاجرم باید به تمام قامت از شود غافل و پنهان، تا طعام ایشان در حذف او به جان میمهان گردد شیرین و شهد احترام، و حال آنکه در میهمانی خالق متعال با حذف واسطه انبان طعام دهانی گشوده گردد که تمام جان میهمان در محضر میزبان بدون غفلت و غلاف از طعام همه گردد تماشای جمال حضرت یار پس دیگر دیگر به چه کار آید سفره طعام و انبان پر از نان

قیاس خام در یک ضیافت تام و تمام:

از آنجا که آدمی از محسوس به معقول سفر می کند به سختی از قیاس ناموزن و نامرتبط توبه می کند از برای همین منظور میهمانی الهی را با میزبانی خود قیاس دارد، و بر همین پایه نظر یا از ضیافت الله محروم گردد و یا به ظاهر بی باطن شیفته می شود و یا با فریب دگران در آثار و برکات ضیافت الله جام واژگون دریافت کند که هر چه  از طمع و طعام و از دنیا و مافیهای آن با سیاست محروم کردن ضعفا بر خود می افزاید هیچ در نمی یابد، و در بازه پایان مهلت دنیایی خویش جز فقر و فلاکت و اضطراب چیز دیگری بر او حواله نگردد، و چه گوارا و کریم است این ماه تقوی و مغفرت که یاد شهیدان در ایوان آن زنده و حضورشان بر صائمین صادق مشهود،  چراکه در این ماه  آرامش بخش با اقتدا به شهید محراب و هم چنین فرزند دلنبدش در این ماه قدر پژوهی،  با گستراندن سفره اطعام پنهانی، زیبایی شناختی آن را چنان به خداوند مهر و محبت نسبت  داده و می دهند که هنوز با یاد و نام آنان هزاران هزار بساط و بهانه محبت ورزی بی منت  و بی مزد در بحرانی ترین لحظات اجتماعی در ورق ورق تاریخ به ثبت و ضبط رسیده که از جمله می توانیم به نظام مقدس انقلاب اسلامی و دستاورد های آن یک ارجاعی داشته باشیم. 

 

 

افزودن نظر جدید

کد امنیتی
کد امنیتی برای جلوگیری از ارسال اسپم می باشد.
Image CAPTCHA
لطفا کاراکترهای تصویر را در کادر بالا وارد نمایید.

پیوندهای تصویری