تاریخ انتشار:00/8/4 - 08:29
شماره مطلب:140084
ايام ولادت پيامبررحمت ومهرباني

اتحاد محبت و معروف در قلب انسان کامل

ايام ولادت پيامبررحمت ومهرباني

  اتحاد محبت و معروف در قلب انسان کامل

در آستان میلاد موفور السرور و معروف الحضور و مهدور المنکر و محبوب الرب و المربوب و مزین الانبیاء و الرسل حضرت ختمی مرتبت جان جانان، یعنی نماینده رحمن و رحیم آن تجلی قامت لطافت و رأفت از برای یگانه داور،  و هم چنین تولد طیار رئیس مذهب امام جعفر صادق و صدیق(علیه السلام)، بر دل های آزاد و آرمان جوی مستضعفان جهان بی نهایت پر شور و شعور و شکر سای و سعادت و هدایت باد، وجود ذی جودی که با حوادث قبل از تشریف فرمایی جسمانی اش به اهمیت نشر معروف و نهی بلشتی های آرایش یافته طاغوت می پردازد و بیداری جهانی را نوید می دهد مانند، ایوان کسرى در مداین که لرزه بر اندامش افتاد و 13 یا 14 کنگره آن فرو ریخت و آتشکده فارس، پس از هزار سال خاموش گردید و هم چنین دریاچه ساوه خشک شد، و از همه سرآمدتر بت های در سراسر گیتی همه به رو بر زمین درافتادند، و نورى نازی درخشش پیدا کرد که فضاى مکه را روشن نمود روش رشید داد. با بهانه این حضور نیاز و ناز براین است که جواب این سوال را در ماه ربیع الاول از رازق حنان برای خویشتن عید و برکت مقرر بنمایم. 

چرا باید میان امر معروف آمران و  نهی از منکرشان رابطه اتحادی بر قرار باشد،  و اگر صورت انضمامی و غیر صمیمی به خود گیرد اثر معکوس دارد.؟ جواب سوال را می توانیم از آیه 4 سوره 33 قرآن به شفافیت و زیبایی درک و دریافت کنیم:

  "ما جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ في‏ جَوْفِهِ وَ ما جَعَلَ أَزْواجَکُمُ اللاَّئي‏ تُظاهِرُونَ مِنْهُنَّ أُمَّهاتِکُمْ وَ ما جَعَلَ أَدْعِياءَکُمْ أَبْناءَکُمْ ذلِکُمْ قَوْلُکُمْ بِأَفْواهِکُمْ وَ اللَّهُ يَقُولُ الْحَقَّ وَ هُوَ يَهْدِي السَّبيلَ"

 خداوند برای هیچ مردی دو تا دل در درونش ( و دو تا جان در داخل بدنش و قهرا دو تا اعتقاد متضاد در درون مغزش) قرار نداده است و همسرانتان را که با آنها ظهار می کنید ( با انشاء تشبیه آنها به مادرانتان آنها را بر خود حرام می کنید ) مادرانتان قرار نداده ، و نیز پسرخوانده هایتان را پسران ( واقعی ) شما قرار نداده است، این ( تحریم زن و انتخاب پسر ) گفتار شما به زبانتان است، و خدا حق را می گوید و او به راه ( راست ) هدایت می کند.

  امر به معروف و نهی از منکر درونی انسان بدون تردید از یک قلب تبعیت می کند، اگر قلب آدمی ظرف معروف مشروع گردید هم زمان نفرت منکر را در خود جای می دهد، بدان سبب که نور جلودار ظلمت و رحمت زمام دار غضب در جهان تکوین است، از همین رو اجتماع نور و ظلمت و دو شاکله و هم چنین دو تمایل و گردش در یک قلب،  برابر آموزه های قرآنی بالضروه محال و ممنوع است، و این قاعده قوام ساز و زیر پایه توحید اخلاق حقیقی و خدا ساخت که متبلور در سبک زندگی پیام آوران الهی است را، از اخلاق سلیقه ایی و شرک آلود انسان ساخت امروز در جهان لیبرال متمایز می سازد.

اگر ربط میان امر، معروف طلب با نهی، منکر گریز اتحادی باشد لاجرم باید آمر در شناخت معروف از آثار مجهول همه جانبه در امان باشد و این بنیان به جز از اتحاد محبت و معروف در قلب انسان کامل بر نیاید، در غیر این صورت معروف در نزد آمر بصورت انضمامی در خواهد آمد و تالی فاسد آن عبارت خواهد بود از گسستگی در اثر بخشی، میان أمر نشأت گرفته از باطن آمر و مصادیق معروف ایشان، زیرا آنچه را بر زبان و جوانح خود جاری و ساری می کند بدون نسخه باطنی و حمایت قلب می باشد، برای فهم قریب و دقیق در این مدعی لازم است به این آموزه نبوی توجه بنماییم. پیامبر رحمت فرمودند من 5 صفات کودکان را دوست می دارم، در این مهروزی چرایی از رسول مهربانی دریافت می گردد که آن عبارت است از اینکه درون قلب کودکان دارای اتحاد محتویات است که ما این مهم را از ابراز علاقه حضرت مصطفی(صلی الله علیه و آله) پیام گیری می کنیم که کودکان در امر و نهی خود از اتحاد برخوردارند و گسستگی و گسیختگی در قلب آنان راه نمی یابد. بر همین دال و منوال آموزش کودکان در شاه کلید فروع الدین بدوا باید بصورت انفسی باشد نه آفاقی، زیرا کودک و نوجوان با شهود به معروف طلبی و منکر ستیزی اقدام و عمل می کنند الا اینکه آنان را از این مسیر و مسیل به اجبار و اکراه باز دارند، اگر قرار است ساحت های 6 گانه تربیت سند تحول بنیادین در مدارس آموزش و پرورش عملیاتی و عینی گردد لازم است که از مهد کودک ها و حتی سن طفولیت برنامه ریزی آموزشی آنان بر مدار رابطه اتحادی معروف و محبت باشد، تا از وسوسه شیطان و گرایش های ایذایی در دانش آموزان پیشگیری به عمل آید، و حاصل آن در فارغ التحصیلی و هم چنین حضور اتحادی میان نظر و عمل آنان در مسئولیت های اجتماعی اشان برای همگان مشهود و ملموس باشد، و این تنها راه آراستن جوانان و مسئولان به خلعت نورانی فریضه امر به معروف و نهی منکر است که  در عظمت و اهمیت آن مولی علی علیه السلام در نامه تربیتی(31) نهج می فرمایند:

"و ما اَعْمالُ الْبِرّ کُلُّها وَ الْجِهادُ فی سَبیلِ الله عِنْدَ الاَمْرِ بِالْمَعْروُفِ وَ النَّهِیْ عَنِ الْمُنْکَرِ الّا کَنَفْثَۀٍ فی بَحْرٍ لُجِّیٍّ."

همه اعمال نیک و جهاد در راه خدا در برابر امر به ‌معروف و نهی از منکر بسان آب کمی است که از دهان هنگام دمیدن بیرون می‌آید در برابر دریای عمیق بیکران.

این تشبیه و تعریف بی بدیل از حضرت امیر المومنین علی (علیه السلام) برای مولفان و مسئولان کتب درسی دانش آموزان و رسانه ملی و هم چنین قشر فرهنگی و فرهنگ ساز حجت آفرین و تمام کننده تام نمی باشد که اگر شادی ماندگار و نشاط آخرتی مانا را می طلبیم باید این آدرس را، هر فرهنگی و خانواده ایی برای آینده فرزندان و دلبندان خویش سعادت را درخواست داده اند چاره ایی بنیدیشند و به سهم خودشان برای دانش آموزان و دانشجویان و دانش سازان و کسانی که قصد و آهنگ وزرات آموزش و پرورش را دارند، اعم از وزیر و مدیر و معلم و مسئولان میانی و عالی اعلام و ابلاغ و اعلان کنند.

 

افزودن نظر جدید

کد امنیتی
کد امنیتی برای جلوگیری از ارسال اسپم می باشد.
Image CAPTCHA
لطفا کاراکترهای تصویر را در کادر بالا وارد نمایید.

پیوندهای تصویری